leesautobiografie

Het boek dat mij is bijgebleven en nog altijd in mijn boekenkast staat is Matilda. De schrijver is Roald Dahl. In zijn boeken kan ik me helemaal inleven.

Het boek gaat over een meisje dat heel slim is en leergierig. Ze is pas 5, maar leest al boeken van Charles Dickens. Haar ouders vinden het maar stom, een meisje dat boeken leest in plaats van tv kijken. Als ze dan eindelijk op school zit merkt haar juf dat ze heel slim is. Matilda leest leerboeken uit groep 8, terwijl de kinderen van haar leeftijd de x sommen leren.

Andere boeken die ik ook leuk vind zijn de Donald Duck, Donald Duck pocket en de Donald Duck extra. Je kan leren van het blad je kan moppen lezen en natuurlijk de strips leren.˘¿¿

KLAS 1, Verwerkingsopdracht 'Gaten'

Gaten

opdr. 1

Katherine Barlow was de lerares in het dorp Green Lake. Ze was verliefd op Sam. Hij is een neger en de uienman van het stadje. Op verzoek van Katherine knapte Sam de school op en daar kreeg hij potten met ingemaakte zoete perziken voor van Katherine. 
De eerste keer dat Katherine en Sam elkaar kussen, ziet meneer Walker het. Hij was een rijke man met veel land en hij volgde les bij Katherine. Hij werd woedend toen hij ze zag zoenen, want hij vond Katherine ook heel aardig. Ook stond er in de wet dat een neger niet met een blanke mocht kussen. Omgekeerd mocht dat wel. 
Walker vertelde het hele dorp over deze gebeurtenis en iedereen was boos op Sam. Daarom werd de school in brand gestoken door de dorpelingen. Katherine was woedend en ze rende naar de politiesheriff voor hulp. Hij was dronken en het enige dat hij wilde was een kus van Katherine. Katherine rende hard weg en ze zag hoe Sam met zijn kleine bootje Mary Lou over het meer roeide op weg naar z’n uienveld bij ‘de rots met de duim’. Meneer Walker ging Sam met z’n veel snellere motorboot achterna. De boot van de familie Walker botste tegen het kleine bootje van Sam aan. Het bootje brak doormidden en Sam was dood. Vanaf dat moment regende het niet meer in Green Lake en droogde het meer op. Katherine wilde wraak nemen op de dorpelingen na de moord op Sam. Van de lieve lerares, die ze eerst was, veranderde ze in de gevreesdeKissing Kate Barlow. Ze kreeg die naam omdat ze haar slachtoffers vermoorde en ze achterliet met een rode kus op hun gezicht. Ze doodde ook de dronken sheriff en gaf hem de kus die hij graag wilde. Kate Barlow stal alles van waarde van haar slachtoffers en die buit begroef ze op de plek waar vroeger het meer was. Onder de slachtoffers was ook de over-over-groot opa van de hoofdpersoon Stanley Yelnats IV. Walker en zijn vrouw gaan op zoek naar Kate Barlow. Ze vinden haar bij de boot van Sam in het opgedroogde meer en dwongen haar te zeggen waar zij de schat begraven had. Ze zei helemaal niks en pleegde zelfmoord door zich te laten bijten door een geel gevlekte hagedis. Meneer Walker en zijn kinderen zochten daarna jaren naar de schat. Ze groeven allemaal gaten in het opgedroogde meer. 
Veel jaren daarna liep Stanley Yelnats IV naar school. Hij liep weer eens op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats. Er viel een mooi paar sportschoenen op zijn hoofd. Deze schoenen bleken uiteindelijk van de zeer beroemde honkballer Clyde Livingston (bijnaam Zweetvoet) te zijn. Deze schoenen zouden geveild worden voor het goede doel. Stanley nam de schoenen mee want zijn vader probeerde oude sportschoenen te recyclen. Stanley rende weg met de schoenen maar werd gepakt en kwam bij de rechtbank terecht. Hij mocht kiezen: of naar de gevangenis of naar Camp Green Lake. Hij was nog nooit op een kamp geweest, dus koos hij daarvoor. Hij werd met een auto naar het kamp gebracht. Na een lange rit kwam hij aan bij het opgedroogde meer. Dat had hij niet verwacht. Hij kreeg eerst een rondleiding van meneer De Heer. Dat was de kampopzichter. Hij ontmoette Dr. Pendanski, die voor de jongens zorgde en ze begeleidde. Daarna kreeg hij z’n overalls en moest hij naar tent D. Daar maakte hij kennis met de andere jongens uit zijn groep, zoals Oksel, Magneet, X-ray, ZigZag en Zero. Stanley hoefde deze dag nog geen gat te graven. De volgende ochtend moest hij om 3 uur opstaan, want om half vier was het ontbijt. Dat deden ze om de hitte voor te zijn. Hij kreeg toen voor het eerst op het kamp een schop in zijn hand en moest beginnen met het graven van zijn eerste gat.

opdr. 2

Stanley Yelnats IV is enig kind in een vrij arme familie. De familie heeft niet veel geluk en als er weer eens iets mis ging, zei z’n opa altijd: “dit is weer eens de schuld van je waardeloze-smerige-rottige-varkens-stelende-over-overgrootvader.” Opa vertelde Stanley het verhaal van de vloek.

Lang geleden, wel vier generaties Yelnats voor Stanley Yelnats IV, werkte Elya Yelnatsop een gezellige boerderij. Hij was verliefd op de dochter van de boer, Myra Menke. Hij had er een hart vol liefde voor over om met haar te trouwen. Maar de dikke varkensboer Igor Barkov wilde ook met Myra trouwen. Hij bood haar vader zijn vetste varken. Daar kon Elya niet tegenop. Hij ging langs bij de waarzegster madame Zeroni en vroeg haar om hulp. Madame Zeroni vond Myra een onnozel, dwaas en verwend meisje dat niets voor hem zou doen. Ze vertelde hem naar Amerika te gaan om daar een toekomst op te bouwen. Maar Elya bleef volhouden en uiteindelijk kreeg hij een kans van madame Zeroni. Hij kreeg het kleinste varkentje van madame Zeroni en moest dat elke dag de berg op dragen en van het water laten drinken bij de rots. Ondertussen moest hij een liedje zingen. Maar op de laatste dag moest hij ook madame Zeroni de berg op dragen en van het water laten drinken. Ook moest hij weer het liedje zingen. Als hij dat niet deed, zou er een vloek over de familie Yelnats worden uitgesproken. Hij droeg het varkentje elke dag de berg op en liet het van het water drinken. Ook zong hij het liedje. De laatste dag ging hij naar de boerderij toe. Igor stond er al met zijn dikke varken. Daarna kwam Myra naar buiten en zij mocht kiezen met wie ze wilde trouwen. De varkens waren namelijk even zwaar. Maar Myra kon niet kiezen. Ze nam een getal onder de tien in haar hoofd. Elya was hier zo boos en teleurgesteld over, dat hij wegliep. Het varken mocht ze van hem houden. In zijn boosheid vergat Elya zijn belofte om madame Zeroni de berg op te dragen. Hij kwam daar pas achter toen hij al op weg was naar Amerika. Hierdoor werd de vloek over de familie Yelnats uitgesproken. 

Hector Zeroni werd opgevangen is een tehuis voor dakloze kinderen. Er was een veiling voor het goede doel en de beroemde honkballer Clyve Livingston had zijn schoenen geschonken voor de veiling. Hector vond de schoenen zo mooi en wist niet dat ze beroemd waren. Hij nam ze weg en rende naar buiten. Toen hij sirenes hoorde en wist dat hij achterna gezeten werd, gooide hij de schoenen van het viaduct af. Ze vielen precies op het hoofd van Stanley IV. Dit kwam waarschijnlijk door de vloek, want het gebeurde wel vaker dat Stanley op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. Stanley werd gearresteerd, vals beschuldigd van diefstal en voor 18 maanden naar het jongenskamp Camp Green Lake gestuurd. 

KLAS 1, Verwerkingsopdracht Blok 3

De verdwijning van Toetanchamon

Hij zag een groepje ruiters aankomen en wist dat weglopen geen zin meer had.

Oeni liep langzaam naar de ruiters. De ruiters namen hem mee en brachten hem naar het paleis. Aangekomen bij het paleis stond koningin Anchesenpaämon. Ze bracht Oeni naar haar kamer en ze gingen daar zitten. Oeni dacht dat hij doodt zal gaan of dat hij slaaf zal worden van Horemheb. Koningin Anchesenpaämon begon te praten:' Jij was er bij, toen er werd verteld hoe het zat met mijn echtgenote. Ik moet weten door wie hij vermoord is, het moet!' 'Ik, ik,' stamelde Oeni 'Ik kan het niet vertellen.' 

Hij keek naar koningin Anchesenpaämon, haar waterige ogen, dat verdriet. 'Ik zal het je vertellen,' zei Oeni 'Maar je moet me beloven dit aan niemand te vertellen, echt niemand! 'Ja, ja, zeg het nou maar.' antwoordde koningin Anchesenpaämon. Oeni praatte verder: 'Horemheb was het, hij heeft Toetanchamon vermoordt! Jouw schoonvader Achnaton is hier de oorzaak van, ja hij met zijn waanzinnige buien! Toen Achnaton weer een van zijn waanzinnige buien had, heeft hij Horemheb zijn zoon, Pepi vermoordt. Toen Horemheb Pepi in zijn graf deed had hij gezworen, de farao of zijn nakomelingen te vermoorden.' Koningin Anchesenpaämon schrok, maar luisterde geboeid verder. 

'Toen de farao op jacht ging, was hij alleen. Nu, was Horemheb zijn kans, nu, zal hij wraak nemen! Hij sprong en trok de beugels van het paard en vermoordde de farao met zijn bijl, precies op zijn hoofd.' Koningin Anchesenpaämon barstte uit in tranen, maar tegelijkertijd was ze woedend. Toch luisterde ze verder. 'Toen Horemheb alles had verteld had ik de kans om weg te gaan, maar mijn veiligheid niet zeker was. Of ik kon voor hem werken en ik zou veilig zijn.' Oeni stopte even en dacht na, daarna ging hij weer verder. 'Ik ben weggelopen zo snel als ik kon.' Met die zin stopte hij zijn verhaal en keek naar koningin Anchesenpaämon. Ze kon het niet geloven dat Horemheb Oeni in zijn macht had. Ze liep de kamer uit, naar Horemheb en doodde hem met het mes dat ze onderweg naar Horemheb uit de keuken haalde. Daarna liep ze als een vrije vogel terug en vroeg Oeni ten huwelijk.